تیمی از دانشمندان آمریکایی موفق شدند دقیق‌ترین و واضح‌ترین تصویر از سطح مرئی خورشید را در تاریخ علم ثبت کنند. این تصاویر، مدارها و گرداب‌های بسیار کوچک پلاسما را آشکار کرده‌اند که پیش‌تر هرگز با این دقت روی سطح هیچ ستاره‌ای دیده نشده بودند.
این رصدها از طریق تلسکوپ خورشیدی «دانیل ک. اینوی» (Daniel K. Inouye) واقع در جزیره ماوی در ایالت هاوایی آمریکا انجام شده است که بزرگترین تلسکوپ خورشیدی جهان به شمار می‌رود. این تلسکوپ توانایی خیره‌کننده‌ای در تفکیک جزئیاتی داشته است که پهنای آن‌ها تنها ۲۰ کیلومتر بوده است (مانند دیدن یک سکه در فاصله ۱۸۰ کیلومتری).
برجسته‌ترین نتایج علمی این پژوهش:
کشف چرخش‌های پلاسما (ناپایداری کلوین-هلمهولتز): این پدیده پیش‌تر در امواج دریا و جو سیارات مشتری و زحل دیده شده بود، اما این نخستین بار است که مستقیماً روی سطح یک ستاره ثبت می‌شود.
درک مدیریت مالی و انرژی خورشید: این گرداب‌های کوچک، خطوط میدان مغناطیسی خورشید را می‌پیچانند و انرژی عظیمی در آن‌ها ذخیره می‌شود؛ انفجار این خطوط منجر به ایجاد طوفان‌های بزرگ خورشیدی می‌شود که به فضای بیرونی پرتاب می‌شوند.
رمزگشایی از راز تاج خورشیدی (Solar Corona): این کشف ممکن است به حل معضل بزرگ چرایی رسیدن دمای جو بیرونی خورشید به بیش از یک میلیون درجه کمک کند، در حالی که سطح مرئی خورشید تنها ۵۵۰۰ درجه سانتی‌گراد است.
اهمیت این پدیده برای زمین:
درک این حرکات دقیق خورشیدی به پیش‌بینی آب و هوای فضا (Space Weather) کمک می‌کند؛ امری که از عملکرد ماهواره‌ها، شبکه‌های ارتباطی، سیستم‌های GPS و شبکه‌های برق روی زمین محافظت می‌کند.
