امشب، پرزیدنت بارزانی در مصاحبه‌ای با شبکه الشرقیه به نشست عالی‌رتبه‌ای در بغداد در آن دوران اشاره کرد که در آن وزرای دفاع و کشور عراق حضور داشتند و گفت: «در سال ۲۰۱۱ که حدود ۱۰۰ هزار سرباز آمریکایی در عراق حضور داشتند، نشست‌های زیادی در بغداد برگزار شد پیرامون اینکه آیا باید با آمریکایی‌ها وارد یک توافق دوجانبه شویم یا باید خارج شوند. در یکی از نشست‌ها که وزرای دفاع و کشور نیز حضور داشتند، گفتم: ما اینجا چه چیزی را بررسی می‌کنیم؟ بیایید از کسانی که مستقیماً با پرونده امنیتی مرتبط هستند پرسش کنیم. از وزیر دفاع پرسیدم: آیا نیرو و توانایی حفاظت از کشور را داری؟ گفت: به خدا قسم هیچ چیز ندارم. از وزیر کشور پرسیدم، او نیز گفت: به خدا قسم نمی‌توانم از یک پادگان هم محافظت کنم.»
پرزیدنت بارزانی در همین زمینه افزود: «در همان نشست از حاضران پرسیدم: بسیار خوب، اگر هم‌اکنون یک افسر آمریکایی وارد این سالن شود، آیا نمی‌تواند همه ما را دستگیر کند؟ یکی از حاضران گفت: "نه تنها افسر، بلکه یک سرباز امنیتی هم می‌تواند این کار را انجام دهد." منم گفتم: پس بهتر نیست توافقی وجود داشته باشد تا حداقل مرحله اشغالگری پایان یابد، حاکمیت‌مان بازگردد و توافقی دوجانبه میان ما وجود داشته باشد؟ اما آن‌ها گوش ندادند و کشمکش سیاسی به راه انداختند، در نتیجه آمریکایی‌ها رفتند و داعش آمد و من از همان سناریو می‌ترسم.»
پرزیدنت بارزانی درباره تفاوت شرایط کنونی و گذشته تأکید کرد که اوضاع تغییر کرده و اظهار داشت: «وضعیت اکنون متفاوت است، در آن زمان خود نیروها نام اشغالگری را بر خود گذاشته بودند و مانند یک نیروی اشغالگر نیز رفتار می‌کردند، اما در سال ۲۰۱۴ و پس از آمدن داعش، دولت عراق در آن زمان به آمریکا، کشورهای اروپایی و ناتو پناه برد و می‌گفت توروخدا بیایید به دادمان برسید و به ما کمک کنید.»
پرزیدنت بارزانی درباره اختیارات نخست‌وزیر عراق و موانع و مشکلات پیش روی اداره عراق گفت: «در واقع، موانع و موانع بر سر راه هر نخست‌وزیری وجود داشته است، نخست‌وزیر انتخاب کاملی در اختیار نداشته و دارای اختیار کامل نبوده، بلکه تا حدی اراده‌اش سلب شده است. احزابی که وجود دارند و در درجه اول چارچوب هماهنگی مسئولیت را به دوش می‌کشند، زیرا آن‌ها هستند که حکمرانی را آغاز کرده‌اند، و این اشتباه بسیار بزرگی است، نمی‌شود که تنها یک مؤلفه حکمرانی کند.»
در پاسخ به این پرسش که آیا اکنون تنها «چارچوب هماهنگی» حکومت می‌کند؟ پرزیدنت بارزانی اظهار داشت: «تقریباً همه چیز به دست آن‌هاست، تمام اختیارات دست خودشان است. بر این اساس توافق کرده بودیم که به اصول شراکت، توافق و توازن بازگردیم، اگر این امر اجرا شود خوب است، اما اگر به همان رویه قبلی ادامه دهند، در واقع این تنها چارچوب است که حکومت می‌کند.»
در پاسخ به این پرسش که اگر پارت دمکرات کردستان، جریان صدر و دیگر جریان‌ها در صحنه حضور نداشته باشند، حکمرانی چگونه اداره خواهد شد؟ پرزیدنت بارزانی گفت: «حکمرانی ناقصی خواهد بود، اگر جریان صدر حضور نداشته باشد، اگر ما حضور نداشته باشیم و اگر دیگر جریان‌ها نیز حضور نداشته باشند، قطعاً حکمرانی فلج خواهد شد.»
پرزیدنت بارزانی در خصوص تلاش‌های گذشته برای به حاشیه راندن پارت دمکرات کردستان و کشمکش بر سر تقسیم پست‌ها، تأکید کرد: «آن‌ها بر این باور بودند که با این کارها قدرت خود را به پارت نشان می‌دهند، فکر می‌کردند جبهه بزرگی هستند و می‌توانند به تنهایی عراق را اداره کرده و پارت را به حاشیه برانند، بدون شک دچار چنین توهمی شده بودند. افراد زیادی تلاش کردند پارت را به حاشیه رانده و حذف کنند، اما در نهایت خود آن‌ها به حاشیه رانده و طرد شدند و پارت همان‌طور که بود باقی ماند.»
پرزیدنت بارزانی درباره خطر درگیری داخلی و سازماندهی مجدد سلاح این گروه‌ها اظهار داشت: «امیدوارم این موضوع به سطح جنگ و درگیری نرسد، زیرا این نه به نفع عراق است، نه کوردستان و نه هیچ‌یک از ما، اما این موضوع چگونه فیصله می‌یابد؟ در واقع من آن را دشوار و سخت می‌بینم.»
درباره تعیین مهلت برای پایان دادن به این پرونده، پرزیدنت بارزانی گفت: «قطعاً تعیین تاریخ ۳۰ سپتامبر بسیار سخت است. اما اگر چند ماه دیگر هم طول بکشد و این موضوع به شیوه مسالمت‌آمیزی حل شود، آنگاه این یک دستاورد و پیروزی برای کل عراق و برای خود آن گروه‌های مسلح خواهد بود. مهم این است که سلاح باید تحت کنترل دولت و قانون باشد، و اگر قرار است استفاده شود، تنها به دستور فرماندهی عالی باشد، نه اینکه هر کسی به دلخواه خود رفتار کند.»
بارزانی درباره نقش ایران در این پرونده و راه‌های حل‌وفصل آن اشاره کرد: «مهم این است که این پرونده از راه مسالمت‌آمیز حل شود، چه با ایران باشد و چه با هر طرف دیگری از ایران، این گام خوبی است، اما من آن را دشوار می‌بینم، زیرا برخی افراد هستند که از این وضعیت سود می‌برند، به همین دلیل به آسانی از سلاح دست نمی‌کشند.»
پرزیدنت بارزانی در خصوص فشارهای واشنگتن و احتمال اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه عراق هشدار داد و گفت: «این نیز موضوع بسیار مهمی است که باید در نظر گرفته شود، اگر آمریکایی‌ها علیه عراق تحریم اعمال کنند، کشور دچار مشکلات بسیار بزرگی خواهد شد. اگر مسئله سلاح حل نشود، عراق تاوان آن را خواهد پرداخت، چه با تحریم اقتصادی باشد و چه با انزوا و محاصره بین‌المللی، همه این‌ها بر سر عراق خواهد آمد، من چنین پیش‌بینی‌ای می‌کنم.»
