دریاها و اقیانوس‌ها اکنون به میدان اصلی رقابت و کشمکش‌های نظامی میان قدرت‌های بزرگ جهانی تبدیل شده‌اند. با تشدید تنش‌ها میان آمریکا، چین و ایران، ابعاد ناوگان‌های جنگی و توانایی استقرار و واکنش آن‌ها، به عاملی تعیین‌کننده در ترسیم نقشه قدرت جهانی تبدیل شده است.
بر اساس گزارش مجله «نشنال اینترست»، ارزیابی قدرت دریایی تنها به تعداد محدود نمی‌شود، بلکه قدرت دریایی با تجهیزات جنگی، توان واقعی رزمی، نوآوری، لجستیک و مهارت کارکنان سنجیده می‌شود. در اینجا رده‌بندی پنج قدرت برتر دریایی جهان را ارائه می‌دهیم:
۱. ایالات متحده آمریکا (پیشگام جهانی) این کشور در صدر جدول قرار دارد و قدرتمندترین نیروی دریایی را دارد که توانایی حضور در تمام اقیانوس‌های جهان را داراست. آمریکا دارای ۲۳۲ کشتی جنگی با وزن کلی ۸.۲۶ میلیون تُن و ۳۴۴ هزار نیروی نظامی فعال است. اگرچه تعداد کشتی‌هایش از چین کمتر است، اما به دلیل داشتن ۱۱ ناو هواپیمابر اتمی عظیم، ۳۲ کشتی تهاجمی، ۷۵ ناوشکن پیشرفته و ۶۷ زیردریایی متنوع، همچنان به عنوان قدرت اول باقی مانده است. وظیفه اصلی این نیرو، حفاظت از مسیرهای تجاری بین‌المللی و مقابله با تهدیدات در تنگه باب‌المندب و خلیج فارس است.
۲. جمهوری خلق چین (رقیب سریع) چین در رتبه دوم قرار دارد و از نظر تعداد، بزرگترین ناوگان جهان را با ۴۰۵ کشتی جنگی (وزن ۳.۱۹ میلیون تُن) و ۳۸۴ هزار نیرو در اختیار دارد. پکن از دهه نود جهش بزرگی داشته و اکنون دارای ۳ ناو هواپیمابر است و قصد دارد تا سال ۲۰۳۵ این تعداد را به ۹ ناو برساند. بزرگترین نقطه قوت چین داشتن صنعت کشتی‌سازی عظیم برای جبران سریع خسارات است و برخلاف آمریکا، تمام نیروی خود را در آب‌های پیرامون خود متمرکز کرده که به آن برتری منطقه‌ای می‌دهد.
۳. روسیه (امپراتوری زیر آب‌ها) روسیه در رتبه سوم جهان قرار دارد و دارای ۲۸۳ کشتی جنگی با وزن ۱.۴۳ میلیون تُن و حدود ۲۰۰ هزار نیرو است. بزرگترین چالش روسیه جغرافیایی است؛ زیرا مجبور است نیروهای خود را در چهار منطقه بسیار دور از هم (ناوگان بالتیک، دریای سیاه، شمال و اقیانوس آرام) تقسیم کند. اگرچه ناوگان سطحی روسیه به دلیل رکود صنعتی ضعیف شده، اما مسکو همچنان به عنوان یک قدرت اصلی زیردریایی باقی مانده است؛ زیرا دارای ۱۲ زیردریایی استراتژیک بالستیک و ۴۹ زیردریایی تهاجمی بسیار پیشرفته با نیروی اتمی است.
۴. اندونزی (محافظ مجمع‌الجزایر) اندونزی در رتبه چهارم قرار دارد و دارای ۲۴۵ کشتی با وزن ۳۲۵ هزار تُن و ۶۵ هزار نیروی نظامی است. این کشور ناو هواپیمابر یا ناوشکن ندارد، بلکه تمام نیروی خود را به صورت تاکتیکی برای دفاع از خاک خود که از ۱۷ هزار جزیره تشکیل شده، طراحی کرده است. با توجه به نفوذ چین در آب‌های منطقه، جاکارتا بودجه نظامی خود را به شدت افزایش داده است، به‌ویژه اینکه کنترل تنگه‌های «مالاکا» و «سوندا» را در اختیار دارد که از مهم‌ترین مسیرهای تجاری و نظامی جهان هستند.
۵. کره جنوبی (تکنولوژی پیشرفته) کره جنوبی در رتبه پنجم قرار دارد و دارای ۱۴۷ کشتی جنگی با وزن ۴۲۸ هزار تُن و ۸۰ هزار نیرو است. اگرچه ناوگان آن کوچک است، اما از نظر تکنولوژی و آمادگی بسیار پیشرفته است. سئول از این واقعیت که یکی از بزرگترین کشورهای کشتی‌سازی جهان است بهره می‌برد. وظیفه اصلی این نیرو، مقابله با تهدیدات کره شمالی و همکاری با متحد خود یعنی آمریکا در مقابله با نفوذ چین در آسیا است.
شایان ذکر است که رقابت دریایی، به ویژه میان واشنگتن و پکن، به عنوان محوری اصلی در تعیین نقشه سیاسی و نظامی جهان در دهه‌های آینده باقی خواهد ماند، در حالی که سایر قدرت‌های منطقه‌ای نیز به تقویت ناوگان‌های خود برای حفظ منافعشان ادامه می‌دهند.
