برخی پژوهش‌های روان‌شناسی نشان می‌دهند میان سطح هوش، سبک زندگی و الگوی تعاملات اجتماعی افراد ممکن است ارتباط‌هایی وجود داشته باشد. بر اساس یکی از فرضیه‌های مطرح، افراد با هوش بالاتر در برخی شرایط ممکن است تنهایی یا حضور در جمع‌های کوچک‌تر را به مهمانی‌ها و محیط‌های شلوغ ترجیح دهند.
این افراد ممکن است زمان بیشتری را صرف فعالیت‌های فردی، مطالعه، کار یا ارتباط با تعداد محدودی از دوستان نزدیک کنند. با این حال، چنین ارتباطی به معنای وجود یک قانون عمومی نیست و نمی‌توان نتیجه گرفت همه افراد با IQ بالا از حضور در جمع‌های شلوغ لذت نمی‌برند.
میزان علاقه افراد به معاشرت تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله ویژگی‌های شخصیتی، درون‌گرایی یا برون‌گرایی، محیط زندگی، فرهنگ و تجربه‌های شخصی قرار دارد. بنابراین IQ تنها یکی از متغیرهایی است که ممکن است با الگوهای اجتماعی افراد ارتباط داشته باشد.
