چهار دریچه قلب با هر ضربان قلب باز و بسته می‌شوند و روزانه بیش از ۱۰۰,۰۰۰ بار بدون اینکه احساس شوند، خون را به طور مداوم در یک جهت به حرکت درمی‌آورند.
دکتر بلال عبدالله می‌گوید: دریچه‌های قلب مانند دروازه‌های یک‌طرفه عمل می‌کنند و به صورت خودکار به تغییرات فشار بین حفره‌ها و رگ‌های خونی پاسخ می‌دهند.
دریچه سه لتی (تریکوسپید):
بین دهلیز راست و بطن راست قرار دارد. از ۳ لپه تشکیل شده و در هنگام انقباض بطن راست، از بازگشت خون به داخل دهلیز راست جلوگیری می‌کند.
دریچه دو لتی (میترال):
بین دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد. از ۲ لپه تشکیل شده و باید در برابر فشار بالایی که توسط بطن چپ ایجاد می‌شود، مقاومت کند.
دریچه ریوی:
دریچه‌ای هلالی‌شکل است که از ۳ کاسه تشکیل شده و بین بطن راست و سرخرگ ریوی قرار دارد و خون را به سمت ریه‌ها هدایت می‌کند.
دریچه آئورت:
دریچه هلالی‌شکل دیگری است که از ۳ لپه تشکیل شده و بین بطن چپ و سرخرگ آئورت قرار دارد. این دریچه پس از پمپاژ خون، از بازگشت آن به داخل بطن جلوگیری می‌کند.
هنگامی که دریچه‌ها تنگ می‌شوند یا به طور کامل بسته نمی‌شوند و خون را پس می‌زنند، ممکن است قلب نیاز به تلاش بیشتری داشته باشد که در نهایت منجر به بروز علائمی مانند تنگی نفس، خستگی، ضربان نامنظم قلب یا ورم می‌شود.
