پژوهشگران دریافتند افرادی که یک وعده غذایی استاندارد حاوی کربوهیدرات را در کنار فردی که دوستش داشتند، مصرف کردند، در مقایسه با زمانی که به‌تنهایی غذا می‌خوردند، افزایش کمتری در قند خون داشتند و قند خونشان نیز سریع‌تر به سطح عادی بازگشت.
محققان می‌گویند: «قبلاً تصور می‌کردیم بدن مانند سیستمی منزوی است که خودش را تنظیم می‌کند. یافته‌های ما نشان می‌دهد فیزیولوژی انسان ذاتاً اجتماعی است. نزدیک‌بودن به فردی که دوستش دارید، انرژی فیزیکی مورد نیاز بدن برای تنظیم خودش را کاهش می‌دهد.»
